Na straży prawa

1. Prawo autorskie (ang. copyright, symbol: ©) – pojęcie prawnicze oznaczające ogół praw przysługujących autorowi dowolnego utworu, upoważniające go do decydowania o sposobie użytkowania działa i czerpania z niego korzyści. W tej kwestii głównym aktem normatywnym w Polsce jest Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 r.

2. Utwór - każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Każdy utwór tak rozumiany jest chroniony przez prawo od samego początku jego powstania, nawet gdy jest nieukończony. Autor utworu nabywa prawo do ochrony automatycznie bez konieczności dopełnienia jakichkolwiek starań i formalności.

3. Licencja - dokument prawny lub umowa określająca warunki korzystania z utworu, którego dotyczy.

Typy licencji:

• Freeware - program rozpowszechniany na tej licencji jest bezpłatny, można używać go do zastosowań domowych, czasami licencja zawiera zakaz wykorzystywania go do celów komercyjnych. Autor zachowuje swoje prawa autorskie - jeśli więc udostępniamy taki program innym, należy podać informację o jego autorze.
• Domena publiczna - twórca przekazuje produkt nieodpłatnie jako swego rodzaju dobro publiczne, zrzekając się jednocześnie praw majątkowych.

• Shareware - autor zgadza się na krótkotrwałe używanie produktu bez opłat w celu przetestowania. Jeśli po jego wypróbowanie nie jesteśmy zainteresowani zakupem, powinniśmy usunąć go z dysku. Zazwyczaj programy objęte taką licencją posiadają pewne ograniczenia, które zostaną zdjęte po wniesieniu opłaty i wpisaniu kodu otrzymanego od autora.
• Demo - zubożona przez autorów wersja programu, która jest udostępniana bezpłatnie w celu rozreklamowania produktu
• Trial - w pełni funkcjonalne programy dystrybuowane na tej licencji mogą być używane tylko przez z góry ustalony czas (zwykle od 7 do 90 dni), po upływie którego program przestanie działać i trzeba go zarejestrować lub usunąć.

Za naruszenie praw autorskich grozi odpowiedzialność karna w postaci:

• rozpowszechnianie utworu bez zgody – kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2,
• rozpowszechnianie w celu uzyskania korzyści majątkowej – kara pozbawienia wolności do lat 3,
• gdy rozpowszechnianie stanowi stałe źródło dochodu albo określona osoba kieruje lub organizuje tego rodzaju działalność – kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5,
• gdy sprawca działa nieumyślnie – kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Naruszający prawa autorskie może być także pociągnięty do odpowiedzialności cywilnej, twórca może zażądać m.in.

• zaniechania naruszeń;
• usunięcia skutków naruszenia;
• naprawienia szkody (na zasadach ogólnych lub poprzez zapłatę dwu-, a w przypadku zawinionego naruszenia trzykrotności wynagrodzenia, jakie byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu);
• wydania uzyskanych korzyści;
• oświadczenia odpowiedniej treści, zamieszczonego w prasie.

Charakterystyka podzespołów komputera

Charakterystyka podzespołów komputera

procesor - urządzenie cyfrowe sekwencyjne, które pobiera dane z pamięci, interpretuje je i wykonuje jako rozkazy. 

procesor wielordzeniowy- kilka procesorów w jednej obudowie

najbardziej znane : intel, amd

procesor odczytuje i zapisuje informację w :

pamięć wewnętrzna (RAM - random access memory) (ROM - read only memory )

pamięć zewnętrzna - możliwość trwałego zapisu danych

-HDD

-SSD

-napędy optyczne

CD

DVD

BLURAY

FLASH

1 bajt - 8 bitów

1 KB - 1024 bajtów

1 MB - 1024 KB

1 GB - 1024 MB

1 TB - 1024 GB

Urządzenia wejścia to np.:

skanery

rysownice

kontrolery gier

kamery

Urządzenia wyjścia to np.:

słuchawki

ploter

Komputer i spółka

Komputer  – maszyna elektroniczna przeznaczona do przetwarzania informacji , które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego .

Rodzaje komputerów.

• komputer stacjonarny

• laptop

• netbook

• palmtop

• tablet

 Budowa płyty głównej.

• gniazda pamieci operacyjnej
• kanal stacji dyskietek
• zlacze zasilania
• kanaly ATA/IDE
• chipset
• ROMBIOS
• bateria litowa
• gniazda magistral I/O
• wejscia/wyjscia zintegrowanej karty dzwiekowej
• zlacze RJ45 zintegrowanej karty sieciowej
• zlacza USB
• porty I/O
• gniazda PS-2 klawiatury i myszy
• zlacze ATX 12V
• gniazdo mikroprocesora

Rozwiązywanie problemów

1.Algorytm - sposób postępowania, który prowadzi do rozwiązania problemu lub osiągnięcia jakiegoś celu. Ilość kroków algorytmu zależy od tego, jak złożony jest problem, którego on dotyczy. Liczba tych kroków zawsze będzie skończona. 

2. Problem kasjera 
- często gdy robimy zakupy w sklepie możemy zaobserwować, że kasjer nie ma jak wydać nam reszty. Najczęściej wynika to z tego, że nieumiejętnie zużył pieniądze o małych nominałach kiedy miał możliwość posłużyć się tymi o większej wartości. Aby uniknąć takiej sytuacji kasjer powinien operować algorytmem wydawania reszty. Algorytm ten polega po prostu na tym, aby przy wydawaniu reszty użyć jak najmniejszej możliwej liczby banknotów/monet. Takie rozwiązania są zastosowane np. w bankomatach.

-Metody rozwiązania:

Opis słowny algorytmu wydawania reszty.

Dane: Kwota pieniędzy do wydania, nominały banknotów i bilonu uporządkowane malejąco
Wyniki: Ilość poszczególnych nominałów banknotów i bilonu
Krok 1: Ustalenie wartości początkowych
Krok 2: Sprawdzamy, ile razy najwyższy nominał mieści się w kwocie do wydania
Krok 3: Obliczamy resztę do wydania: poprzednia kwota - obliczona ilość * nominał
Krok 4: Przechodzimy do niższego nominału
Krok 5: Jeśli reszta do wydania = 0 [stop] w przeciwnym razie powtarzamy kroki 2 - 4

•  Za pomocą schematów blokowych

• Programem Exel

• programem VBA 
• programem Turbo Pascal - listing

program Reszta; {obliczenia w petli WHILE} 

uses crt;

const N: Array [1..8] of integer = (200, 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1);

var i,P,R: longint;

begin

clrscr;

Write('Podaj reszte do wyplacenia: ');

ReadLn(R);

i:=1;

while (R>0) do     {dopoki nie wydano calej reszty}

      begin

         if R>= N[i] then  {sprawdz czy mozna wydac danym nominalem}

             begin

                   P:= R div N[i];  {ile razy wydac dany nominal}

                   R:= R - (P*N[i]);{zmniejsz reszte o wydany nominal}

                   WriteLn(N[i], ' x ', P); {wypisz wynik}

              end;

              inc(i);         {rozpatrz kolejny nominal}

      end;

repeat until keypressed;

end.

2. 

program wydawanie_reszty; uses crt; var reszta : longint;

begin

clrscr;

  writeln('podaj kwote: ');readln(reszta);  writeln;

  writeln(reszta div 200,'banknotow 200zl');

  reszta:=reszta mod 200;

  writeln(reszta div 100,'banknotow 100zl');

  reszta:=reszta mod 100;

  writeln(reszta div 50,'banknotow 50zl');

  reszta:=reszta mod 50;

  writeln(reszta div 20,'banknotow 20zl');

  reszta:=reszta mod 20;

  writeln(reszta div 10,'banknotow 10zl');

  reszta:=reszta mod 10;

  writeln(reszta div 5,'monet 5zl');

  reszta:=reszta mod 5;

  writeln(reszta div 2,'monet 2 zl');

  reszta:=reszta mod 2;

  writeln(reszta, ' monet 1 zl';

  repeat until keypressed;

end.

• programem C++ - listing

  //Wydawanie reszty, C++

#include <iostream>
#include <stdlib.h>

using namespace std;

int main(int argc, char *argv[])
{
  //tablica dostepnych nominalow
  int N[8]={200, 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1};
  int R,P, i;

  cout << "Podaj reszte do wyplacenia: ";
  cin >> R;

  i=0;
  while (R>0)       //dopoki nie wydano calej reszty
  {
    if (R >= N[i])  //sprawdz czy mozna wydac danym nominalem
    {
      P=R / N[i];   //ile razy wydac dany nominal
      R=R-(N[i]*P); //zmniejsz reszte o wydany nominal
      cout << N[i] << " x " << P << endl; //wypisz wynik
    }
    i++;            //rozpatrz kolejny nominal
  }

  system("PAUSE");
  return 0;
}

Usługi z litera ''e''

E-nauka - nauczanie z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie dydaktyki za pomocą komputerów osobistych, CDROM-u i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Warunkiem podjęcia się e-nauki jest posiadanie komputera z dostępem do Internetu, bez którego e-nauka nie jest możliwa. Szczególnie popularne jest nauczanie języków obcych tą metodą. Istnieją już wirtualne uniwersytety i studia,np. Polski Uniwersytet Wirtualny czy zdalne studia na Politechnice Warszawskiej. 

Szkolenia na odległość można prowadzić w różnych trybach.

• Tryb samokształceniowy - brak stałego kontaktu ucznia z nauczycielem.Uczeń samodzielnie kontroluje swoje postępy. Po zakończeniu szkolenia istnieje możliwość otrzymania dyplomu.
• Tryb synchroniczny - pozwala uczestnikom i nauczycielowi komunikować się wykorzystując komunikację głosową Voice over IP oraz wspólny dostęp do narzędzi kursu.
• Tryb asynchroniczny - Uczeń może korzystać z wsparcia nauczyciela ale bez bezpośredniego kontaktu z nim i innymi uczniami. Kontakt z nauczycielem odbywa się przez e-mail i forum, czasami komunikator
• Tryb mieszany - Pewna część zajęć odbywa się tradycyjnie, a reszta to samodzielna praca kursanta z materiałami dostarczanymi elektronicznie

Opracowywaniem treści e-kursów zajmuje się redaktor treści edukacyjnych.

E-praca - wykonywanie działalności zawodowej z dala od siedziby macierzystej firmy. Telepraca pozwala być czynnym zawodowo osobom, które z różnych przyczyn nie mogą lub nie chcą opuszczać swojego stałego miejsca zamieszkania (np. osoby niepełnosprawne). Takiej pracy można szukać praktycznie na całym świecie. Telepraca pozwala na nienormowany czas pracy osobom, które normalnie nie mogłyby spędzać 8 godzin za biurkiem.

Przykłady telepracy:

•  administrowanie siecią komputerową, pracą serwera internetowego,
•  obsługa sklepów internetowych,
•  tłumaczenie języków obcych,
•  telefoniczna obsługa klienta, telefon zaufania,
•  księgowość, biura rachunkowe,
• dziennikarstwo, twórczość artystyczna (np. pisarstwo)
• działalność naukowa i edukacyjna.

E-banki -  w banku elektronicznym nie ma hal z kasami, a tym samym kolejek do tych kas. Wszystkie formalności załatwia się nie wychodząc z domu, począwszy od założenia konta do wykorzystywania wszelkich operacji. Korzysta się z komputera i Internetu. Dostęp do takiego banku uzyskuje się poprzez specjalny serwer.
Podobnie jak w banku tradycyjnym można dokonywać różnych płatności, zleceń przelewów, zakładać lokaty terminowe.

Elektroniczne pieniądze są łatwiejsze i tańsze w użyciu, ale wymagają też specjalnego traktowania, by nie stały się łupem przestępców elektronicznych

Każdy bank stosuje kilka poziomów zabezpieczeń  

Zabezpieczenia stosowane w banku internetowym:

• poufne hasło i numer klienta,
• karty kodów jednorazowych,
• tokeny,
• bezpieczny protokół SSL dla połączeń internetowych,
• dzienny limit kwoty operacji.

Token - generator kodów jednorazowych służących do uwierzytelniania transakcji internetowych. Ze względów ekonomicznych większość banków zastępuje go kartą kodów jednorazowych lub hasłami SMS.

E-zakupy (ang. e-commerce) - sposób nabywania towarów i usług za pośrednictwem internetu.W ostatnim czasie cieszą ogromną i stale rosnącą popularnością

 

E-aukcje (aukcje internetowe) to wygodne i proste narzędzie zakupowe wspierające proces wyboru dostawców. Zarówno w zamówieniach w sektorze prywatnym jak i w sektorze publicznym cechuje je dwustopniowość:

Sposoby komunikowania się

1) SMS, MMS

 SMS (ang. Short Message Service) – usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej. Usługa ta jest wprowadzana także do sieci telefonii stacjonarnej.

Multimedia Messaging Service (MMS) – rozszerzenie funkcji SMS i EMS o możliwość przesyłania multimediów takich jak grafika, animacje, wideoklipy, dźwięki itp. Pierwotnie MMS zaplanowany został jako usługa dla telefonii trzeciej generacji (UMTS), której jednak wprowadzenie było odwlekane w czasie, więc producenci wprowadzili tę opcję już wcześniej (określana jest jako technologia 2,5G). Obecnie prawie każdy nowy telefon posiada funkcję MMS.

 

2) IRC

IRC (ang. Internet Relay Chat) – jedna ze starszych usług sieciowych umożliwiająca rozmowę na tematycznych lub towarzyskich kanałach komunikacyjnych, jak również prywatną z inną podłączoną aktualnie osobą.
Usługa ta funkcjonuje w architekturze klient-serwer, tj. fizycznie składa się z grupy połączonych ze sobą na stałe serwerów oraz programów-klientów. Programy klienckie uruchamiane są przez końcowych użytkowników lokalnie – na ich własnych komputerach, lub zdalnie, za pośrednictwem usługi SSH lub telnet. Rozmowy w sieci IRC odbywają się na tzw. kanałach, z których część funkcjonuje stale. Inne mogą być uruchamiane przez jednego użytkownika w celu porozmawiania choćby z jedną inną osobą. Można także prowadzić prywatną rozmowę z innym użytkownikiem.
Na ekranie użytkownika przewijają się od dołu do góry ekranu komunikaty wysyłane przez osoby piszące na danym kanale. Komunikaty te pojawiają się zaraz po ich wysłaniu, a ich kolejność jest identyczna z kolejnością napływania do serwera. Uzyskuje się dzięki temu wrażenie rozmowy osób przebywających w jednym pomieszczeniu.
Uczestnicy nie używają zwykle w IRC swoich prawdziwych imion i nazwisk, lecz posługują się krótkimi pseudonimami. Pseudonimy te w gwarze IRC popularnie określa się jako nickname lub krócej nick.

 

3) CZAT

 Czat (z ang. chat – rozmowa) rodzaj internetowej pogawędki i jedna z usług internetowych.Wyrazczat (chat), będący zapożyczeniem, zagnieździł się w slangu informatycznym. Najpowszechniejszym znaczeniem tego słowa jest serwis internetowy służący do komunikacji wielu osób w tzw. pokojach. Zwykle istnieją dwa rodzaje rozmowy – prywatna, której przebieg mogą śledzić tylko dwie osoby, oraz publiczna, dostępna dla wszystkich zalogowanych użytkowników.

4) GADU-GADU

Gadu-Gadu (w skrócie GG) – komunikator internetowy, opracowywany przez firmę GG Network.
Pomysłodawcą i twórcą Gadu-Gadu jest informatyk Łukasz Foltyn. Gadu-Gadu ma około 6 milionówunikatowych użytkowników, którzy wysyłają do 300 milionów wiadomości dziennie

5) SKYPE

Skype – komunikator internetowy, oparty na technologii peer-to-peer.
Skype umożliwia prowadzenie darmowych rozmów głosowych oraz obserwację rozmówcy poprzezkamerę internetową, a także płatnych rozmów z posiadaczami telefonów stacjonarnych lubkomórkowych za pomocą technologii VoIP (Voice over IP) tzw. usługa SkypeOut^[4]. Oprócz tego Skype oferuje funkcje bezpośredniej wymiany informacji tekstowych za pomocą ręcznie wpisywanych wiadomości oraz przesył plików.

6) GRUPY DYSKUSYJNE

Grupa dyskusyjna (ang. newsgroup) – tematyczny zbiór artykułów Usenetu, światowego zasięgu systemu wymiany informacji przy użyciu Internetu, znanego także jako niusy (ang. news). Usługa ta pozwala na automatyczną wymianę wiadomości internetowych lub innego rodzaju pisanych komunikatów w obrębie pewnej grupy osób. Działanie grup opiera się na protokole NNTP (ang.Network News Trasport Protocol). W sieci newsów wyróżnia się serwery i czytniki. Serwery zajmują się wymianą artykułów między sobą i udostępnianiem ich użytkownikom.

7) FORA

Forum dyskusyjne to przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciuprzeglądarki internetowej.
Fora dyskusyjne są obecnie bardzo popularną formą grup dyskusyjnych w Internecie. Prowadzą je praktycznie wszystkie portale, większość wortali, znaczna liczba ISP. Są one także powszechne na stronach wielu instytucji, czasopism, przedsiębiorstw, uczelni itp. a także spotykane są liczne fora zakładane zupełnie prywatnie.

8) FACEBOOK

Facebook – serwis społecznościowy, w ramach którego zarejestrowani użytkownicy mogą tworzyć sieci i grupy, dzielić się wiadomościami i zdjęciami oraz korzystać z aplikacji, będących własnością Facebook, Inc. z siedzibą w Menlo Park. W październiku roku liczba użytkowników na całym świecie wynosiła ponad 1 miliard, a co miesiąc wgrywany jest ponad 1 mld zdjęć oraz 10 mln filmów, których obecnie jest 265 miliardów. Średni wiek użytkownika serwisu to 22 lata